تطبيق استانداردهاي موجود براي مستند سازي سيستم هاي اطلاعاتي در ايران
چكيده
نبودن مستندات[1] دقيق و سازمانيافته ممكن است موجب افزايش نرخ خرابي نرمافزارها و حتي شكست آنها شود. مستندسازي[2] كامل و صحيح پروژههاي نرمافزاري باعث ميگردد كه كليه عوامل داخلي و خارجي مؤثر بر نرمافزار مورد تحليل و بررسي قرار گيرد و مدير پروژه در حين مراحل توليد نرمافزار از سلامت آن اطمينان حاصل كند. همچنين تهيه مستندات جهت ارتباط بين افراد درگير در توليد نرمافزار از يك طرف، ارتباط بين كاربران از طرف ديگر و نهايتاً ارتباط بين دو گروه مزبور بسيار مفيد است و نگهداري سيستم را تا زماني طولاني، امكانپذير ميسازد. عوامل مؤثر در كيفيت مستندات عبارتند از: تعريف و حفظ استانداردهاي تهيه و توليد، سازماندهي مناسب و نگارش فني خوب. مستندسازي سيستمهاي اطلاعاتي علاوه بر آنكه نيازمند نوعي علم و آگاهي در زمينه توليد نرمافزار ميباشد، نيازمند نوعي هنر در نحوه نگارش و بيان موضوعات است. هدف از اين مقاله توجه به جايگاه مستندسازي در توليد نرمافزار و همچنين ارائه روشي مناسب براي مستندسازي سيستمهاي اطلاعاتي در ايران ميباشد.